Recensie: Vijftig tinten grijs
Gebruikerswaardering: / 14
LaagsteHoogste 
Geschreven door Sterre van der Hee   
maandag 23 juli 2012 14:22


De Britse schrijfster E.L. James – in de media omgedoopt tot 'Mama Porno' – was tot voor kort nog volkomen onbekend. Tot haar roman Vijftig tinten grijs uitkwam, die onmiddellijk de verkooprecords van de Harry Potter-serie verbrak. Nu siert menig exemplaar ook de etalages van Nederlandse boekwinkels. ELLE omschreef het verhaal als 'grensverleggende erotica' en zelfs de New York Times roemde het boek op zijn bestsellerlijst. Nieuwsgierig? Wij ook. 




In Vijftig tinten grijs loopt de onbevangen literatuurstudente Anastasia onverwachts in de armen van de charismatische, dominante miljardair Christian Grey. De aantrekkingskracht tussen de twee is enorm. Wanneer Grey voor Anastasia lijkt te vallen, is zij in de wolken. Zijn praktijken zijn echter gehuld in een wolk van mysterie en sadomasochisme. Anastasia is geïntrigeerd door zijn gecompliceerde karakter en belandt daarmee in een liefdesspel vol keuzes tussen gevoel en rationaliteit.




De karakters van Anastasia en Grey zijn standaard, oppervlakkig uitgewerkt en het plot – een standaard liefdesverhaal - is allerminst interessant te noemen. E.L. James tracht nog diepte in Greys filantropische karakter aan te brengen, door zijn jeugd te schetsten tegen een achtergrond van adoptie. Het is een wanhopige poging. Toch geeft de Britse schrijfster, met sporadische metaforen en verwijzingen naar Engelse literatuur (zoals de Stepford Wives en Tess of the D’urbervilles), wel degelijk blijk van haar kunde en talent. De échte kracht van E.L. James lijkt echter te liggen in de erotische passages, die – in tegenstelling tot de droge verhaallijntjes over Ana’s studentenleven – wel tot de verbeelding spreken en in kleurrijke taal zijn uitgewerkt. Deze alinea’s, die zich afspelen in Greys Rode Kamer van Pijn, liften en bad- en hotelkamers, doen ongetwijfeld vele vrouwen zinderen. Een verklaring voor het succes? Wie weet.



Hoezeer deze passages ook mogen prikkelen; in Vijftig tinten grijs overheerst een pijnlijk gebrek aan kleur. Waar ik hoopte op bloemrijke passages en veelvuldige synonymie, stelt Vijftig tinten grijs - met op elke pagina een verwijzing naar Ana’s  'innerlijke godin' en Grey die 'zijn broek op die ene manier heeft hangen' – teleur. Zelfs knap uitgewerkte erotische scènes kunnen irriteren en bedroeven wanneer Ana voor de tiende keer op haar hoogtepunt 'weer in duizend stukjes uiteenvalt'. Het is zonde van alle opgebouwde spanning. E.L. James heeft talent, maar blijft ergerlijk eenzijdig. Laat dat grijs maar achterwege: ik wacht op Vijftig tinten regenboog.

 

 

Reacties 

 
#1 Veroon 25-07-2012 07:53
Ben wel benieuwd... meestal vind ik die erotische passages erg irritant.. het schijnt moeilijk te zijn om erotiek boeiend te beschrijven :lol: